بسم الله الرحمن الرحیم

 

 

فایل صوتی جلسه‌ی دهم:

 

فرق است بین دارو و درمان. چیزی که در حال حاضر عملا وجود دارد درمان است نه دارو.

روایت: «هر بیماری دارویی دارد.»

خداوند تبارک و تعالی هر بیماری که فرو فرستاد برای آن دارویی فرو فرستاده است. اگر دارو درست مصرف شد و داروی همان بیماری مصرف شد، بیماری درمان خواهد شد. پس این طور نیست که به هر نحوی و با هر دارویی بتوان بیماری را درمان کرد. پس داروی بیماری وجود دارد و ممکن است طبیب داروی بیماری را بشناسد و ممکن است نشناسد.

بشر دارو خلق نمی‌کند، بشر خیلی هنر کند داروی بیماری را پیدا می‌کند. بشر نمی‌تواند چیزی را که دارو نیست دارو کند. دارو را خدا خلق کرده است. پس داروهای حقیقی و واقعی داروهای طب اسلامی است که منشاء آن ائمه معصوم و پیامبران الهی هستند. طب‌های سنتی و یونانی هم داروهای خود را از پیامبران گرفته‌اند اما دچار تحریف شده‌اند و از ماهیت اصلی خود دور شده‌اند همان طور که مسیحیت و یهودیت تحریف شده‌اند.

حال اگر دارو به درستی تجویز بشود، چیزی که می‌ماند اذن خداوند است و اذن خداوند با دعا بدست می‌آید. حقیقت طب اسلامی دارو (گیاهان دارویی) همراه با دعا می‌باشد. اگر این دو همراه با هم باشند ان‌شاءالله در ۹۸ درصد مواقع موثر خواهد بود.

روایت: «روزهای سلامتی و روزهای بیماری انسان از اول معین شده‌اند.»

خداوند اذن نمی‌دهد مگر اینکه روزهای بیماری تمام شود. روزهای بیماری که تمام شود دارو اثر خواهد گذاشت. دارو نقش دارد و درمان می‌کند اما باید روزهای مقدر شده برای بیماری هم تمام شوند. اگر روزهای بیماری تمام شد و انسان داروی مناسب و درست مصرف نکرد درمان نخواهد شد. باید دارو درست و مناسب مصرف کند و روزها هم سپری شوند. البته در ادامه روایت هست که اگر انسان صدقه بدهد و کار نیکی در مدت بیماری انجام دهد خداوند مدت بیماری را کم خواهد کرد.
پس در درمان سه رکن اصلی وجود دارد. دارو، دعا و کار نیک

طب‌های دیگر مانند طب شیمیایی در محدوده‌ی دارو نمی‌چرخد زیرا این‌ها دارو تجویز نمی‌کنند، بلکه این‌ها در محدوده‌ی ایجاد باور و دل‌خوش کردن بیمار می‌چرخد.
اصل دارو و درمان در وجود خود انسان است. خداوند انسان را طوری خلق کرد که اگر بیمار شود خودش خودش را درمان کند.

روایت: «داروی تو در خودت است اما نمی‌بینی، بیماریت بخاطر کارهای خودت است اما خبر نداری. فکر می‌کنی موجود کوچکی هستی در حالی که همه چیز در تو نهفته است.»

اما این درمانی که در وجود خود انسان است نیاز به کمک دارد و باید بدن را در راه درمان با استفاده از داروهای گیاهی کمک کرد. کمک می‌تواند دل‌خوش کردن بیمار توسط طبیب باشد.

تعریف جامع طب: انسان باید بیماری را بشناسد، دارو و درمان را بشناسد و علاوه بر این ایجاد باور در بیمار و باور داشتن طبیب از درست بودن روش درمانی و داروهای تجویز شده.
در شناخت بیماری هم بشر مشکل دارد.
طبیب: طبیب کسی است که با طبایع چهارگانه آشناست و می‌داند که این بیماری موجود به کدامیک از طبایع چهاگانه بر می‌گردد و می‌داند بیماری از کجا نشات می‌گیرد.

مشکل طب شیمیایی این است که تنها عوارض را درمان می‌کند و با ریشه‌ی بیماری کاری ندارد به همین دلیل مرتب بیماری عود می‌کند و بیمار مجبور است تا آخر عمر دارو مصرف کند (کنترل بیماری). اما طب اسلامی چون ریشه‌ی بیماری را می‌شناسد می‌تواند بیماری را به صورت ریشه‌ای درمان کند.

تعریف بیماری

برخی از تعاریف ارائه شده برای بیماری به صورت زیر می‌باشد:

  • نقصی که در بدن حاصل میشود.
  • خللی در یکی از دستگاه‌های بدن
  • رخ دادن مشکلی در یکی از مزاج‌های بدن

تعریف طب اسلامی از بیماری: بیماری در طب اسلامی عوارض و آثار کارهای خود انسان است. در طب اسلامی کارهای مد نظر بسیار وسیع می‌باشد و شامل گناه‌ها نیز می‌شود.

« وَمَا أَصَابَکُمْ مِنْ مُصِیبَةٍ فَبِمَا کَسَبَتْ أَیْدِیکُمْ وَیَعْفُو عَنْ کَثِیرٍ»

و آنچه از رنج و مصائب به شما می‌رسد همه از دست (اعمال زشت) خود شماست در صورتی که خدا بسیاری از اعمال بد را عفو می‌کند.

 شوری ۳۰

تقسیم بیماری‌ها در طب اسلامی

  • بیماری‌های مفید و بیماری‌های غیرمفید
  • بیماری‌های بزرگسالان و بیماری کودکان
  • بیماری‌های بدخیم و خوش‌خیم
  • بیماری‌های شائنه و بیماری‌های غیرشائنه
  • بیماری‌ها بر اساس مزاج‌های چهارگانه 
  • بیماری‌هایی که درمان دارد و بیماری‌هایی که درمان ندارند
  • بیماری‌های درونی و بیماری‌های بیرونی

هر یک از موارد بالا در جلسات آتی توضیح داده خواهند شد.

 

دریافت فایل صوتی آموزش طب اسلامی - آیت الله تبریزیان - جلسه‌ی دهم

 

کانال رسمی آیت الله تبریزیان در تلگرام

صفحه‌ی اینستاگرام آیت الله تبریزیان

 

وَ صَلَّی اللهُ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطّاهِرین